Menu
Menu Szukaj

Hajlajtsy: Puchar Bimbru, Bielsko-Biała 2018

Pisząc te słowa, siedzę na Stravie i przeglądam cudze tracki, co chwilę klaszcząc się w czoło ze słowami „dlaczego na to nie wpadłem?!”. No bo kiedy ostatnio startowałeś w zawodach, na których każdy pokonał inną trasę? A taki właśnie był pierwszy Puchar Bimbru – najlepsze zawody enduro, które… nie były zawodami enduro.

Puchar Bimbru 2018


Formuła enduro na orientację

Ci, którzy nie byli (niech żałują), pewnie zastanawiają się, jak to w ogóle wyglądało?

Po odebraniu pakietów startowych (w zestawie między innymi suszona wołowina, kanapka, kawałek sernika i… dwa jajka na twardo – najlepszy pakiet ever, w dodatku za 39 zł), wszyscy zebrali się w jednym miejscu i dostali zapieczętowane mapy skarbu punktów kontrolnych. Na sygnał, wszyscy na raz otworzyli karty i… nie, nie ruszyli, a zaczęli analizować trasę.

Puchar Bimbru 2018

Bo na mapie nie był zaznaczony żaden sugerowany przebieg, a jedynie sześć punktów obowiązkowych, które trzeba było odwiedzić. W dowolnej kolejności, dowolną trasą.

Punkty obowiązkowe z grubsza układały się w dwie pętle – zachodnią (Błatnia i szlak Harcerski) i wschodnią (Cyberniok, Szyndzielnia i trasa „Borsuk”). To jeszcze dało się ogarnąć w miarę łatwo, choć możliwości odwiedzenia wszystkich punktów było mnóstwo, a te najbardziej rzucające się w oczy raczej nie gwarantowały dobrego czasu.

Puchar Bimbru 2018

A jakby tego było mało, na mapie znalazły się też trzy punkty nieobowiązkowe. Odwiedzenie każdego z nich odejmowało od końcowego czasu godzinę (!), ale zostały rozmieszczone dość mocno „nie po drodze”. Jeden czy dwa dało się jeszcze w miarę bezboleśnie włączyć w pętlę, ale zgarnięcie wszystkich trzech wymagało solidnej wytrzymałości, żeby zamiast zyskać bonusu, nie stracić bez sensu czasu i sił. Z tego powodu większość zawodników (w tym ja) zrezygnowała z dodatkowego podjazdu i zjazdu z Ostrego.

Ja na przykład przejechałem taką. Co prawda nabiłem 10 km asfaltem, ale za to w całości zjechałem „Harcerza” i „Borsuka”. Odwiedziłem też dwa punkty bonusowe – wystarczyło na 8. miejsce, mój najlepszy wynik w życiu ;)

Punkty zostały rozmieszczone naprawdę błyskotliwie – tak, że nie układały się w jedyną-słuszną-drogę. Ba, nawet nie w pięć dróg. Dystanse wahały się od 20 do ponad 40 kilometrów, a ostatni zawodnicy przyjeżdżali jeszcze blisko 3 godziny po pierwszych. Możliwości były ogromne, a tak kreatywne rozłożenie punktów spowodowało, że szybkie wymyślenie optymalnej trasy stanowiło największe wyzwanie. Zawody z prostego pałowania w dół przerodziły się w grę strategiczną…

Puchar Bimbru 2018

…przyprawioną jajkiem i wołowiną.

Tylko czy to jeszcze jest enduro…?

Przed zawodami obawiałem się, czy Puchar Bimbru nie będzie po prostu bardziej zakręconą wersją maratonu. No bo w końcu czas jest mierzony w całości, od startu do mety, więc podjazdy mają zdecydowanie większe znaczenie, niż zjazdy (fajne odcinki były tak naprawdę dwa). Z tego powodu, impreza ta nie wpisuje się w żadną definicję zawodów enduro (z zasady podzielonych na odcinki specjalne i dojazdówki).

Puchar Bimbru 2018

Chyba, że nie interesują Cię definicje. Ja nie słyszałem na mecie żadnej „szydery na kroskantry”, nakręcającej facebookową karuzelę spierdolenia po każdej edycji zawodów, na których pojawiło się więcej, niż 10 metrów podjazdów. Raczej wszyscy byli nową formułą mniej lub bardziej podjarani. A trzeba wspomnieć, że przyciągnęła ona nawet osoby, które ze startów zrezygnowały ładnych parę lat temu.

Puchar Bimbru 2018

Puchar Bimbru wymagał zupełnie innego niż zwykle zestawu umiejętności – przede wszystkim doświadczenia w czytaniu mapy i planowaniu wycieczek. A to jednak umiejętności jak najbardziej kojarzone z prawdziwym enduro. Choć niekoniecznie tym zawodniczym – nie da się ukryć, że formuła Pucharu Bimbru nie była skierowana do prosów, co zresztą było widać w wynikach.

Wyniki

Akapit z wynikami uwzględniam tym razem w głównej treści relacji, bo zdecydowanie są one jednym z hajlajtsów. Wywrócona do góry nogami tabela najlepiej ilustruje odmienność Pucharu Bimbru. Ale to, że umiejętności techniczne na zjazdach były tylko tłem dla taktyki planowania trasy i kondycji, bynajmniej nie oznacza, że wygrali krosiarze!

Puchar Bimbru 2018

Pierwsze miejsce wśród kobiet zajęła Dorota Juranek przed „siostrami Eskimoo”, czyli Iwoną Czyszczoń i Joanną Światłoń (drugie miejsce ax aequo). Wśród mężczyzn absolutnie bezkonkurencyjny był Marcin Wardzichowski, który dzięki zaliczeniu wszystkich punktów bonusowych obniżył swój czas do… 48 minut! Obok Marcina na podium stanęli Paweł Małagowski i Ireneusz Fryś. Pełne wyniki znajdziesz tutaj.

Puchar Bimbru 2018

Lekcja na kolejną edycję (o ile formuła się nie zmieni): warto spiąć poślady i zaliczyć wszystkie punkty kontrolne.

Łącznie w zawodach wzięły udział 92 osoby. Co oznacza, że prawie 40 (WTF?) wymiękło tuż przed startem ze względu na słabo zapowiadającą się pogodę. Spieszę poinformować, że była ona idealna do jazdy, a w ciągu całego dnia nie spadła ani kropla deszczu.


Puchar Bimbru – podsumowanie

Nawet, jeśli nie były to „najlepsze zawody enduro sezonu” (bo trudno je porównywać z typowymi zawodami enduro), to na pewno były najciekawsze i najważniejsze. Bo choć polskie ściganie raczej w tym roku się zwija, to Puchar Bimbru był jedyną imprezą, która wyprzedała się na pniu. Oczywiście limit uczestników był niższy, a wpisowe kilkukrotnie tańsze, niż u „konkurencji”, ale jednak pokazuje to, że zainteresowanie taką formułą jest bardzo duże. Pozostali organizatorzy już zaczęli ją podpatrywać. Enduro Trails Adventure było pierwsze, ale przygodowy charakter został wprowadzony już po tym, jak założenia Pucharu Bimbru ujrzały światło dzienne. Również na TREK Enduro MTB Series w Mieroszowie (już w najbliższą sobotę!) trasa została przygotowana z nastawieniem na pokonanie długiej pętli w górach, zahaczającej o zupełnie nowe rejony.

Czy po paru latach coraz większej profesjonalizacji, polskie enduro powróci do przygody, eksploracji i wycieczek z pomiarem czasu? A przy tym tras przystępnych tym, którzy dopiero zaczynają? A może po prostu uda się utrzymać przy życiu obie formuły, a my zyskamy na większym zróżnicowaniu? Jedno jest pewne – sezon 2019 będzie bardzo ciekawy!

Puchar Bimbru 2018


PS. Ze względu na powyższe, Puchar Bimbru został dla mnie bardzo mocnym kandydatem do nagrody Enduro Award 2018, do której nominacje trwają tylko do wtorku! Gorąco zachęcam do poświęcenia minuty na wypełnienie formularza :)

Zdjęcia

Linki do galerii aktualizowane na bieżąco:


Zobacz też inne relacje z tegorocznych zawodów:

 

33
Dodaj komentarz

avatar
14 Comment threads
19 Thread replies
1 Followers
 
Most reacted comment
Hottest comment thread
17 Comment authors
WaldekromanMarekIliaNoir Desir Recent comment authors
  Subscribe  
najnowszy najstarszy oceniany
Powiadom o
cosin
Gość
cosin

o! taka formuła zawodów do mnie przemawia :)

Mirek
Gość
Mirek

Strasznie żałuję, że nie mogłem być kiedy były dostępne pakiety, a jak już się okazało że mogłem to pakietów nie było…

Mam ogromną nadzieję, że w przyszłym sezonie też się takie zawody odbędą bo ich na pewno nie odpuszczę

Cyberniok
Gość
Cyberniok

Właśnie tutaj był problem, miałem tak samo. Zapisałem się na pakiet bo termin pasował, następnie musiałem zrezygnować (ważne rodzinne sprawy), potem okazało się że jednak mogę jechać ale był piątek po południu przed zawodami… Nawet znalazłem kumpla który się przeziębił i mógł odsprzedać pakiet, ale był oficjalny zakaz odstępowania pakietów…

Sonny
Gość
Sonny

Trochę mi to przypomina motocyklowe rajdy na orientację, gdzie nie liczy się to jak kto zap… tylko to kto jest bardziej spostrzegawczy, lepiej orientuje się w terenie i lepiej wykona zadania na trasie. Czyli doskonała zabawa dla amatorów którzy niekoniecznie chcą się połamać goniąc czołówkę.
Jestem ciekaw czy ktoś, kiedyś pokusi się o przeniesienie formuły jazdy na roadbook do jazdy rowerem po górach.

Jakub
Gość

Takie imprezy odbywają się od dawna :) Tutaj kalendarz z 2018, tylko z samego Pucharu Polski: http://maratony.home.pl/ppm/kalendarz2018.htm

pablos D
Gość
pablos D

dobra dobra, ale ja się pytam gdzie ten bimber???

Cyberniok
Gość
Cyberniok

„Tylko czy to jeszcze jest enduro…?” No ręce opadają… Tak, to jest enduro. To jest właśnie PIERWOTNA KWINTESENCJA, CAŁY SENS enduro. Ostatnio mianem enduro zaczęło się określać coś takiego: 1) dojazd na parking położony jak najbliżej gór (najlepiej samochodem z rowerem na dachu), 2) podjazd/wypych na szczyt (bo sił i kondycji brak), a najlepiej to w ogóle wyjazd kolejką, 3) na górze browar i papieros, 4) ubranie na siebie kilku kg kasków i ochraniaczy, włączenie Stravy 5) zjazd w dół przygotowaną i znaną trasą, na rowerze przypominającym czołg, 5) żarcie, browar, papieros 6) przejście do p. 2). Generalnie wszyscy zapomnieli, że ENDURO TO NIE DOWNHILL. Enduro polega na EKSPLOROWANIU GÓR, W JEDNĄ I W DRUGĄ STRONĘ. Dojazd i podjazd jest równie ważny, jak zjazd. Kiedy powstała dyscyplina zwana enduro, chodziło o to, żeby w nieograniczony sposób móc właśnie pokonywać góry, w górę i w dół, omijając szlaki, utarte ścieżki itd… Więc podjazd lajtową, szutrową ścieżką i po raz setny zjazd tą samą trasą na włączonej stravie z enduro nie ma za bardzo nic wspólnego… To po prostu, nie wiem, lekka odmiana downhillu, albo właściwie nie wiadomo co. Wracając do pucharu Bimbru – chłopaki właśnie przypomnieli, jak powinno wyglądać PRAWDZIWE enduro. P.S. Żeby nie było, mieszkając w Bielsku, 15 min. od gór, z takim samym zacięciem jeżdżę kilkudziesięciokilometrowe wyrypy po Beskidach na lekkim rowerze AM, jak i zjazdy DH na Koziej, Szyndzielni czy Cybernioku na czołgu Reign’ie. Czasem dla urozmaicenia przejadę również ponad 100 km na mojej szosówce. Jeżdżę od ponad 25 lat, byłem świadkiem rozwoju kolarstwa MTB i z perspektywy czasu widzę jak to się rozwija i w jakim idzie kierunku. Mam nadzieję że Puchar Bimbru zapoczątkuje wielki powrót do prawdziwego twardego kolarstwa enduro. Młodzi zobaczyli że browar i papieros nie idzie za bardzo w parze z enduro, bo liczy się również (a może przede wszystkim) kondycja, mocna łyda, znajomość terenu, miłość do gór.

Krzysiek
Gość
Krzysiek

Dodałbym jeszcze, że Bimber to nie „chłopaki”.

Maciek
Gość
Maciek

Tak.. niejedna dyskusja o definicji enduro już była..

Łukasz /Pingwin/
Gość
Łukasz /Pingwin/

To chyba fajne zawody były. W weekend jeździliśmy sobie niezależnie po Szyndzielni i obserwowaliśmy zmagania uczestników troszkę z boku. Z łezką w oku patrzyłem na ludzi latających w kaskach ale bez rowerów, szukających czegoś w lesie… ;) Przypomniała mi się Transcarpatia, 7-mio dniowy „wyścig” na orientację po górach organizowany w pierwszej dekadzie XXI wieku. Tam było wszystko: mocne zjazdy niezniszczonymi jeszcze przez lasy państwowe pięknymi naturalnymi singlami, mordercze podjazdy, łażenie w błocie po kolana i targanie roweru na plecach po krzakach, bo z mapy wynikało, że to zajebisty skrót wprost na punkt kontrolny :) Tam jednym nieostrożnym ruchem palcem po mapie można było wylądować po drugiej stronie pasma gór niwecząc wcześniejszy trud, dodatkowe z perspektywą godzinnej wspinaczki powrotnej ;) To jest akurat moja definicja Enduro. Mam nadzieję, że ta alternatywna scena oldskulowego enduro urośnie w siłę i tego typu „zawody” zaczną się pojawiać częściej :)

Maciek
Gość
Maciek

Cześć! Proszę, powiedz dlaczego uczestniczyłeś w takich zawodach? Czym różni się to od wyznaczenia sobie samodzielnie punktów na mapie i objechania ich z włączoną Stravą? Serio pytam, po prostu nie wiem. Jedyne co mi przychodzi do głowy to afterparty i ludzie poznani w jego trakcie. Dziękuję za odpowiedź!

Banka123
Gość
Banka123

Kto pamięta pierwsze edycje Transcarpatii np. 2005r.? Tak właśnie było – trasa nie znaczona, punkty kontrolne do zaliczenia, limit czasu i moc kombinowania jak jechać. Niezapomniany widok, gdy na starcie etapu w Hucie Polańskiej, w bramie szkoły, doszło niemalże do karambolu, bo część uczestników wystartowała w lewo, część w prawo, a część gdziekolwiek :)

Noir Desir
Gość
Noir Desir

Od blisko miesiąca pokazujesz nam mniej lub więcej zdjęć Spectrala CF 9 SL, chętnie przeczytamy o różnicach względem CF 9 PRO. Zupełnie się nie krępuj pisz śmiało ;)

Noir Desir
Gość
Noir Desir

Przepraszam względem CF 8.0

Ilia
Gość
Ilia

Właśnie, też mam pytanko o ten nowy rower. Czyżbyś z powrotem przerzucił się na Kashimę? Oraz drugie pytanie. Jakim rowerem jechać na takie zawody bo szybki HT do XC jest chyba lepszy niż zjazdowy full do enduro gdzie liczy się czas pod górę i w dół?

Marek
Gość
Marek

Generalnie imprezy na orientację zyskują coraz większą popularność. Zacząłem startować w tych imprezkach 2 lata temu i są spoko. Zdecydowanie polecam jazdę w drużynie. Można sobie po drodze podjechać do lokalnego ‚blaszaka’ i wypić piwko a potem dalej szukać punktów ;-) Dla zainteresowanych najbliższy rajd w ten weekend:
https://www.rajdwaligory.pl/

roman
Gość
roman

jakiś czas temu bike board robił coś podobnego. ale punktów obowiązkowych mieli za mało i wiara oszukiwała jadąc szosami. w sumie to po co startowali.trans carpatia czy coś…

Waldek
Gość
Waldek

Wiem że rok minął, ale przedstawię drugi punkt widzenia. Twoja relacja: „Co prawda nabiłem 10 km asfaltem, ale za to w całości zjechałem „Harcerza” i „Borsuka”. ” całkowicie zniechęca do wzięcia udziału w zawodach. Planowanie wycieczek to jest poświęcenie czasu przed komputerem i analiza trailforksów, stravy, trasek zawodów z poprzednich lat itd. Jeśli zawody by się odbywały na znajomym terenie, to spoko naprawdę – nie ma ryzyka że będę fajne zjazdy butował pod górę a zjeżdżał asfaltem. A tak może się okazać że jadę w piątek 300km po to, żeby w ogóle nie pojeździć, więc ryzyko spore. Rozwiązanie pewnie jest – org powinien po prostu zmienić trochę zadania na orientację. Na przykład po prostu tego Harcerz i Borsuka jakoś zaznaczyć żeby jednak wszyscy zjechali najlepsze odcinki. To już by dużo zmieniło. Taki pomysł.

Odwiedź mój profil na
Instagram Top