Bikeporn: Kross Smooth Trail 2017

Prezentacje, Sprzęt, Testy / 

W lipcu 2015 Kross wrzucił na swojego fanpage’a logo Reynolds 853 – stalowych rurek używanych do produkcji topowych ram dla pasjonatów klasyki. Już wtedy trzymałem kciuki, żeby był to newschoolowy ścieżkowy hardtail i obiecywałem sobie, że jeśli tak będzie – wykładam kasę na stół. Oto jesteśmy, dwa lata i kilka prototypów później: ja i mój własny Kross Smooth Trail.


Kross Smooth Trail 2017

Opisu Smooth Traila nie można zacząć inaczej, niż od ramy. To ona robi ten rower, a cały osprzęt jest tylko dodatkiem.

Kross Smooth Trail 2017 - logo Reynolds 853

Zgodnie z facebookową zapowiedzią, została ona pospawana z wypasionych (i drogich!), cieniowanych rurek Reynolds 853. W masowej marce jest to sporym zaskoczeniem – przecież można było zrobić ramę ze „zwykłego” Cr-Mo, która byłaby o kilka stów tańsza, a różnicę zauważyłoby 5% klientów. Ale konstruktor nie poszedł tu na żadne kompromisy.

Kross Smooth Trail 2017 - rama, geometria

I dobrze, bo zainteresowanych najwyraźniej nie brakuje – duża grupa narzeka, że Kross nie sprzedaje tej ramy osobno. Trzeba przyznać, że osoby na tyle świadome, żeby wybrać tak bezkompromisową bazę, zazwyczaj oczekują customowej specyfikacji. Ja jednak pytam: ile z tych osób zdecydowałoby się wydać na sztywną ramę ok. 3000 zł? Bo o takim poziomie cenowo-jakościowym tutaj mówimy.

Kross Smooth Trail 2017 - rama

Eleganckie wzmocnienia, subtelne spawy, minimalistyczna grafika i magiczny kolor, który tak samo podoba się mężczyznom, jak i kobietom (jak często się to zdarza?!). Wszystko wyglądałoby na miejscu w butikowej marce jak Stanton czy Cotic, ale powiedzmy sobie szczerze – w Krossie ciągle zaskakuje.

Kross Smooth Trail 2017

Znam w tej firmie parę osób i wiem, że pracują tam pasjonaci, ale jak udało im się namówić zarząd na wyprodukowanie high-endowego ścieżkowca ze stali?! Nie wiem, ale szacun za asertywność!

Kross Unplugged

Muszę tu jednak Krossowi oddać, że nie jest to ich pierwszy niszowy rower ze stali. Już w 2007 roku szlaki przecierał jeszcze bardziej odjechany Unplugged – na sztywnym widelcu i z singlespeedowym napędem.

Kross Smooth Trail 2017 - oś Maxle Boost 148

10 lat później, nowa rama wygląda równie klasycznie, ale jest na wskroś nowoczesna: przykręcane haki z osią w standardzie Boost

Kross Smooth Trail 2017 - Reverb stealth

…wewnętrzne prowadzenie przewodu sztycy regulowanej…

Kross Smooth Trail 2017 - miejsce na oponę

…oraz kompatybilność z kołami 29″ i 27+ (z ogromnymi prześwitami) zdecydowanie pochodzą z czasów współczesnych.

Kross Smooth Trail 2017 - miejsce na bidon

Jest też miejsce na duży bidon, choć tylko jeden. Miłośnicy bikepackingu, do których rower ten powinien idealnie trafiać, mogą być lekko rozczarowani minimalizmem mocowań (ale za to dzięki temu, rama zachwyca smukłością). Więcej punktów mocowań pojawi się w modelu 2018.

Kross Smooth Trail 2017 - rama

Nikt za to nie powinien przyczepić się do geometrii. Kąt główki ramy 67 stopni i reach 440 mm w średnim rozmiarze to może nie są radykalno-progresywne wartości, ale przy dużym kole i 120 mm skoku, powinny trafiać zarówno do bardziej konserwatywnych turystów, jak i pogromców singletracków. Smooth Trail ma być zrównoważonym rowerem – do hardtailowych endurniów skierowany jest Grist.

Kross Smooth Trail 2017 - rozmiar ramy

Po przymiarkach do rozmiaru S i M, do swoich 170 cm wybrałem mniejszą ramę (reach 420 mm). Trochę z przymusu, bo w M-ce rura podsiodłowa była zbyt długa. Nie wiem, po co tak długie podsiodówki w ramach M i L… Wedle moich obliczeń, przy maksymalnej wysokości siodła, na L-ce teoretycznie mogłaby pedałować osoba o wzroście… 225 cm.

Kross Smooth Trail 2017 - tylny trójkąt 27+

Osób na granicy rozmiarów jest więcej, niż osób o wzroście 225 cm… tak sądzę? Więc przy coraz dłuższych myk-mykach, najwyższy czas obniżyć ramy, a tym samym dać możliwość wyboru między dwoma sąsiednimi rozmiarami na podstawie długości, a nie wysokości.

Kross Smooth Trail 2017 - Rock Shox Reverb

Zwłaszcza, że Reverb w dwóch większych rozmiarach Smooth Traila ma standardowo 150 mm skoku (w S-ce jest klasyczne 125 mm).

Kross Smooth Trail 2017 - Rock Shox Revelation 120 mm

Od Rock Shoxa pochodzi też amortyzator: Reba RL Solo Air. Klasyczny odłam nabywców Smooth Traila będzie zadowolony z obecności blokady skoku.

Kross Smooth Trail 2017 - Rock Shox Revelation RL Boost

Ja jednak początkowo żałowałem, że nie jest to pancerny Yari. Przemyślawszy sprawę, stwierdziłem jednak, że pół kilo różnicy w masie to przekonujący argument…

Kross Smooth Trail 2017 - Rock Shox Revelation golenie 32 mm

Mimo goleni o średnicy 32 mm, przy skoku 120 mm sztywność powinna być wystarczająca. Zwłaszcza w ramie, która z założenia ma być bardziej elastyczna od aluminiowego odpowiednika.

Kross Smooth Trail 2017 - piasta SRAM Boost 110

Nadmiernemu skręcaniu widelca zapobiega też oś Boost. Niespodzianka: pierwszy raz widzę, żeby producent wykorzystał SRAMowski patent Torque Caps. Końcówki piasty na styku z hakami widelca mają powiększoną średnicę, co poprawia sztywność połączenia.

Kross Smooth Trail 2017 - piasta SRAM

Miło, że ktoś pomyślał o takich detalach, komponując Smooth Traila. Jak większość wyposażenia, obie piasty pochodzą od SRAM-a.

Kross Smooth Trail 2017 - obręcze WTB Scraper i45

Z kolei obręcze to plusowy „benchmark”: WTB Scraper i45, czyli model o szerokości wewnętrznej 45 mm. Poza ramą, jest to jeden z głównych winowajców wysokiej ceny kompletnego roweru…

Kross Smooth Trail 2017 - siodło WTB Volt Comp

WTB wyposażył też Krossa w moje ulubione siodło: Volt Comp.

Kross Smooth Trail 2017 - Schwalbe Nobby Nic 3.0" plus

Szkoda, że od WTB nie pochodzą opony (tak jak w pokrewnym Griście) – bardzo lubię tę markę w plusowym wydaniu. Za walcowanie górskiej fauny i flory odpowiada tu komplet Schwalbe Nobby Nic w rozmiarze 3.0″.

Kross Smooth Trail 2017 - Schwalbe Nobby Nic Evo TLR 3.0"

Porządna wersja opon (Evolution TLR PaceStar) jest adekwatna do klasy roweru. Dobrze, że nikomu nie przyszło do głowy oszczędzać drewnianych Performance.

Kross Smooth Trail 2017 - przerzutka SRAM GX

Również napęd nie pozostawia nic do życzenia: kompletna grupa SRAM GX z kasetą 10-42T to sprawdzony, wysoki standard wśród systemów 1×11. Działa świetnie i jest wyraźnie leżejsza od tańszego NX-a.

Kross Smooth Trail 2017 - korba SRAM GX direct mount

Korba SRAM GX jest dostępna w różnych wariantach, tutaj mamy ten droższy, przystosowany do montażu zębatek direct-mount (spiderless).

Kross Smooth Trail 2017 - zębatka korby SRAM GX 32T

Przyda się, bo seryjne 32 zęby to za dużo na prawdziwe góry (ale w sam raz na bardziej płaską okolicę, gdzie Smooth Trail pewnie będzie najczęściej wykorzystywany).

Kross Smooth Trail 2017 - klamka SRAM Level T

Niestety oszczędności dotknęły hamulców – SRAM Level T hamuje znośnie, ale w tak subtelnie dopracowanym rowerze jest zbyt… toporny. To zdecydowanie najsłabszy punkt specyfikacji. Oczekiwałbym tu przynajmniej podstawowych Guide’ów (i takie też hamulce założyłem w swoim egzemplarzu – kto chce kupić toporne Levele? ;)).

Kross Smooth Trail 2017 - hamulec SRAM Level T 180 mm

Z przodu odpowiednią siłę hamowania – nawet z seryjnym hamulcem – zapewnia tarcza 180 mm.

Kross Smooth Trail 2017 - hamulec SRAM Level T 160 mm

Z tyłu skromne 160 mm – co prawda prędkości rozwijane na hardtailu odbiegają od fulli enduro (podobnie jak trakcja…), ale osoby, które planują regularnie jeździć po górach, powinny pomyśleć o wymianie na większy rozmiar.

Kross Smooth Trail 2017 - kokpit, kierownica

Potencjału do upgrade’u można też się (na siłę) doszukiwać w kokpicie Krossa

Kross Smooth Trail 2017 - kierownica 780 mm

…Choć zasadniczo trudno mu coś zarzucić: kierownica ma 780 mm szerokości i niski wznios, idealny do dużego (i wysokiego…) koła.

Kross Smooth Trail 2017 - mostek 50 mm

Z kolei mostek ma 50 mm długości i mocowanie kierownicy w rozmiarze 35 mm. Wszystko dobrze zgrywa się z geometrią i przeznaczeniem roweru. Jedynie stożkowy kapsel sterów nieco ogranicza możłiwość obniżenia kierownicy.

Kross Smooth Trail 2017 - gripy Kross

Logo Krossa noszą też długaśne przykręcane gripy. Całkiem zresztą wygodne.

Kross Smooth Trail 2017 - amortyzator

Smooth Trail waży 13,9 kg (bez pedałów) i kosztuje 8999 zł (bez rabatów).

Kross Smooth Trail 2017 - rama

Czy to uczciwa cena? Biorąc pod uwagę materiał i jakość ramy – tak! Wykonany z Reynoldsa 853 i porównywalnie wyposażony Stanton Sherpa 853 czy Cotic Solaris Max to wydatek rzędu 11,5 tys. zł.

Kross Smooth Trail 2017

Nie ma się co jednak oszukiwać, Smooth Trail nie jest rowerem dla kogoś, kto każdą złotówkę przelicza na gramy i ficzery.

Kross Smooth Trail 2017 - główka ramy

Jeśli szukasz ścieżkowca, który będzie Twoim jedynym rowerem do jazdy po górach, w 90% przypadków te pieniądze możesz wydać lepiej. Chociażby na fulla. Zdecydowanie gorzej wyposażonego, ale jednak fulla…

Kross Smooth Trail 2017 - Reynolds 823

Pozostaje jednak 10% klientów, którym nie zależy na pełnej amortyzacji, a od swojego roweru oczekują czegoś więcej – co w przypadku hardtaila, zazwyczaj oznacza stal. Smooth Trail dobrze trafia w tę niszę świadomych pasjonatów.

Kross Smooth Trail 2017

Z ich perspektywy, największą wadą jest brak możliwości zakupu samej ramy, ale zdecydowana większość specyfikacji nie prosi się o wymianę (zakładając, że nie jesteś fanbojem Shimano). Można skupić się na mniejszych upgrade’ach i personalizacji, co i tak wyjdzie taniej od składania roweru w oparciu o gołą ramę.

Kross Smooth Trail 2017 - logo

Na pierwszy rzut oka wszystko więc wygląda dobrze, ale pozostaje sprawdzić, jak ten rower spisuje się na szlaku. Czy geometria okaże się bardziej endurowa, czy wycieczkowa? Czy subtelny „feel” stali będzie odczuwalny przy plusowych oponach? Czy Kross upadł na głowę wypuszczając ten model? O tym jak zwykle w pełnym teście!


Kross Smooth Trail – strona producenta / Sprawdź ceny na Ceneo.pl


Zobacz też powiązane wpisy:

 

  1. Kolor i grafika ramy, bardzo, bardzo. Nawet nazwa marki która wg mnie jest trochę infantylna wygląda dobrze.:)

  2. Rower jest zajebisty. Kupiłem kilka tygodni temu i jestem w nim zakochany, full poszedł na tył kanciapy. Mam jednak dwa zastrzeżenia do specyfikacji: wspomniane w opisie beznadziejne hamulce i reba – zbyt wiotka jak na moją masę (prawie stówka). Oba zastrzeżenia już sobie zrewidowałem dodając jednak dość sporo kasy (Pike i Zee/slx). Teraz jest to rower do którego nie mam najmniejszych uwag. Ewentualnym kupcom podpowiadam jeszcze, że zastosowane tam dętki ważą 345 g sztuka!!! Wyrzucić je należy pierwszego dnia razem z użytą przez producenta totalnie beznadziejną taśmą uszczelniającą, która do dętek to może i się nadaje, ale tylko do dętek bo niczego nie uszczelnia. Na szczęście do obręczy idealnie pasuje zwykły silver tape – prosto z rolki ma szerokość jakby stamtąd był. Opony ciężko się uszczelniają na tych obręczach jednak z podłogową pompką daje radę. Lipne hamulce Level już sprzedałem ale może ktoś by chciał praktycznie nową rebę z boostem?

    1. Uuu, Pike, na bogato! :D Dałeś większy skok, czy zostałeś przy 120 mm?

      Co do taśmy to 100% racji – niby taśma tubeless, ale tak dupiato naklejona, że od razu poleciała do kosza, ustępując miejsca duct-tape (a moim przypadku czarna Tesa) ;)

      1. Zostawiłem 120. Wahałem się, ale ostatecznie uznałem, że co do geometrii to producent wie lepiej. Mogłaby wyjść kiepścizna na podjazdach. Co ciekawe pike który przyszedł miał włożone fabrycznie 4 tokeny. Było za twardo i jeden wyjąłem. Eksperymentuję wciąż, ale chyba wyjmę jeszcze jeden. Bardzo dobry komplet stanowi też zee na przód z slx na tył. Polecam. Zee ma dużo lepszą modulację niż slx/xt.

    2. Jak oceniasz komfort na takiej stalowej ramie i grubych kapciach w stos. do fulla?

      1. Opony poprawiają trakcję i kontrolę, ale jednak nie zbliżają aż tak bardzo do pełnego zawieszenia. Pisałem o tym ostatnio w artykule o sztywniakach:
        https://www.1enduro.pl/hardtail-czy-full-czy-sztywniaki-maja-jeszcze-sens/

        Stal tym bardziej nie wpływa w odczuwalny sposób na amortyzację.

        Niemniej jednak pytasz o komfort – tutaj opony jak najbardziej bardzo dużo dają, drobne nierówności są pochłaniane, przez co na dłuższym dystansie nie męczą. Pod tym względem może nawet jest lepiej od fulla, bo zadaniem zawieszenia nie jest dbanie o wygodę (od tego są właśnie opony + siodło, chwyty, wysokość kierownicy itd.).

  3. Michał Ichniowski

    Yari przecież ma 35 mm lagi :) w duecie 3.0 2017 działa jak złoto!

    1. No tak, tylko że to nie jest Yari ;)

  4. Szanuję za wybór, sam jeżdżę na krossie unplugged, który tak
    jak wspomniałeś został wypuszczony na rynek w 2007 r. Trzeba pomyśleć czym wtedy kierował się zarząd krossa.
    Steel is true!

  5. Powiem tak, nie zamienił bym mojej capry na żadnego innego fulla, ale hardtail ścieżkowy ze stali jest genialny!
    Brawo Kross!

  6. W czym właściwie te rurki Reynolds są lepsze?
    Taki Ragley Piglet zespawany z chamskiego Cr-Mo waży poniżej 14kg, mając 130mm Yari, grupę Shimano M7000, i kosztując zarazem mniej (może przez tańszą sztycę). Nie jest to lepsza opcja na wyróżniającego się stalowego enduro/ścieżkowca?
    Jeśli te rurki to tylko klasyka, i „feel”, to ja wolę fajne logo-herb Ragleya na główce ramy :)

    1. Piglet jest na kołach 27,5″, więc trochę słabe porównanie. Jak już, można by porównać Bigwiga z Pure Trailem (29″). Ale jak chcesz plusowe koła, to niestety „fajne logo-herb” jest wszystkim, co Ragley ma do zaoferowania ;)

      1. Patrząc na Blue Pig’a można się doczytać, że upchniesz tam 2,8″ więc jakaś możliwość porównania jest :)

        1. Fakt, o Blue Pigu nie wiedziałem, że przyjmie takie opony. W takim razie jest to bardzo ciekawa alternatywa.

          Choć żeby porównać cenę/masę, nadal trzeba założyć konieczność dokupienia obręczy i opon.

  7. Full w tej cenie nie będzie „zdecydowanie gorzej wyposażony”. Nie będzie miał co najwyżej gx’a ze specyficzną kasetą 10-42, tylko coś od Shimano z półki slx/Deore przy podobnej reszcie osprzętu. Dla mnie to nie jest wada :)

    1. No niestety, tak różowo nie jest.

      Poza napędem słabsze są też hamulce, koła, opony… Podnosi to masę i prowadzi do dodatkowych wydatków na upgrade’y.

      Ale najczęstsze i największe problemy fulli w okolicach 9 tysi to:
      – bardzo słaby amortyzator (RS Sektor Silver);
      – brak sztycy regulowanej (to się na szczęście powoli zmienia).

      Trzeba się z tym liczyć. Niestety nie ma opcji, żeby przesiadka hardtail -> full wiązała się tylko z gorszym o jedno oczko napędem…

      1. Odpowiem na swoim przykładzie, w ubiegłym roku dostałem w okolicach 7000zł i od tej samej firmy:
        – zawieszenie Revelation RL + Monarch R DebonAir, jak dla mnie ok, takie minimum przyzwoitości
        – pod tyłkiem Reverb, jak najbardziej ok
        – napęd to mieszanka slx/Deore, poszedł częściowo do wymiany bo chciałem mieć 1×10, czyli została korba i manetka z fabrycznych części
        – koła DT Swiss m1900, miałem zmieniać ale zostały, oczywiście tyłka nie urywają jeśli chodzi o szerokości obręczy ale jakieś tam 24mm jest i obecne „oszukane” 2.3-2.4-calowe gumy dobrze się układają, jest tubeless, wentylki w komplecie, itp.
        – hamulce Sram db5 z tarczami Sram centerline, początkowo nie podobały mi się i zostały wymienione, ale u kogoś innego sprawują się ok
        Podsumowując, gx nie ma ale jak wspomniałem dla mnie to nie wada, Shimano łatwiej dostępne w razie czego i tańsze. Wideł chyba podobnej klasy, niektórzy nazywają Revelationa „rozciągniętą Rebą”. Hamulce ewentualnie tu i tu do wymiany. Duża różnica to koła, ale przy plusach to wiadomo że nie będzie budżetowo.

        1. No tak, tylko że porównujesz model 2016 kupiony na wyprzedaży z ceną katalogową Smooth Traila 2017.

          Soil 2.0 – bo jak rozumiem, o nim piszesz – aktualnie kosztuje 11 tys. zł i w dalszym ciągu oferuje ciut gorszy osprzęt (NX zamiast GX + opony od razu do wymiany).

          1. No to tegorocznego możesz teraz kupić za 9 tysięcy z hakiem, a pewnie jeszcze stanieje. Owszem, ma „tylko” nx, ale za to bujany ogonek i mykmyka i z przodu nie ma Sektora ;) Tak, opony do wymiany, tak jak siodło, gripy, itp. Także chyba tak źle z fullami w tym przedziale cenowym nie jest, przynajmniej u Krossa. Rok temu za tyle chodził Moon z Pikiem. Stąd nadal nie uważam że jest zdecydowanie gorzej i jest się nad czym zastanawiać. Porównanie za to ewidentnie utrudnia nietypowość Smooth Traila, bo to nie jest rower który kupuje się dlatego, że ma akurat napęd z grupy oczko wyżej.

          2. A taki przykładowy Blackbird Pro? Fakt rower o trochę innym przeznaczeniu, ale za 10k na rower lub po prostu dopiero wchodzą w ten sport.

            1. Racja, to jest dobry przykład, ale:
              – cena jednak odczuwalnie wyższa, zwłaszcza biorąc pod uwagę rabaty możliwe w obu markach (czyli w przypadku Dartmoora – niemożliwe);
              – wyposażenie dalej trochę gorsze (przede wszystkim napęd, i zgodzę się, że to pomijalne).

              1. Ja porównywałem tylko na podstawie cen katalogowych. Fatk Dart jest o 1000 droższy, ale jednak jest Pike i zawieszony tył. Hamulce to podobna półka jednak. Co do napędu to ważne, że jest 10-42 a jak ktoś będzie bardzo chciał to spowoduje, że zmieniarkę będzie trzeba wymienić :D A co do innego wyposażenia to koła z Krossa są jakoś lepsze od tych z Darta?

              2. Obręcz Dartmoor Sniper: 165 zł
                Obręcz WTB Scraper i45: 660 zł

                I jeszcze realne ceny rowerów:
                Smooth Trail – ok. 7600 zł (z Ceneo)
                Blackbird Pro – ok. 9500 zł (z tego co wiem, rabat nie wchodzi w grę, ale 500 zł dostaje się w bonach)

                Niemniej jednak nie chcę jakoś bronić któregoś z tych rowerów, bo nie da się ukryć, że Smooth Trail jest raczej drogi, a Blackbird to super okazja. Różnią się tak bardzo, że porównywanie czy to ceny, czy masy, trochę mija się z celem – w Krossie cenę nakręcają plusowe koła i materiał ramy, z kolei w Dartmoorze pełne zawieszenie. Każdy wybierze to, czego mu potrzeba :)

              3. Racja target tych rowerków jest całkowicie inny, co nie zmienia faktu, że na obydwóch bym się przejechał.

  8. Kilka dni temu zastanawiałem się nad Levelami i Guidami. Widzę, że dobrze, że wziąłem Guidy.

    1. O ile nie wziąłeś RS lub RSC to reszta jeden pies i nie ma co patrzeć na liczbę tłoczków w tym wypadku. Od każdych Guide’ów poniżej dwóch topowych modeli czy Leveli (dawniej seria DB) IMHO racjonalniejszym zakupem są Shimano slx lub xt i to za ułamek ceny wypustów Srama, przynajmniej w Polsce.

  9. Wszystko cacy ale siodło jednak mogli jakoś spersonalizować do tej edycji tak jak zrobił to On-One i jest siodło WTB On-One edition
    http://www.planetx.co.uk/i/q/SAWTBVTOO/wtb-volt-saddle-on-one-edition
    Mam Levele w swoim Parkwood-zie i wcale nie jest tak źle jak piszecie wystarczy jak się dotrą i wszystko jest cacy,sam GX to rewelacja

    1. Kross ma te siodła z kolorami wstawek pasującymi mniej więcej pod kolor ramy, akurat takiego wariantu pewnie nie przewidzieli ;)
      Jest to niby miły gest, ale tak naprawdę ile osób decydujących się na bardziej zaawansowany czy nietypowy sprzęt będzie używać fabrycznych siodeł, gripów, pedałów, itp.? Zwykle mają swoje sprawdzone modele.

  10. Ja sie delikatnie czepie „subtelnego spawu”. Kazdy spotkany przeze mnie czlowiek, ktory ze spawalnictwem mial cos wspolnego, uzywal slowa spoina. Za „spaw” mozna tez bylo dostac 2 z egzaminu bez sprawdzania reszty pracy.

    Daleki jestem od jezykowego nazi, ale jakos w publikacjach raza takie okreslenia i obnizaja w pewnych kregach „powage” materialu.

    To tyle czepiania ;-)

    A rama fajna, acz wydaje mi sie, ze sprzedawanie jej tylko w komplecie jako rower skazuje ja na bycie bialym krukiem i jeszcze bardziej zaweza grono potencjalnych nabywcow.
    Zwlaszcza ze firmy wysylkowe za te cene skladaja fule na lepszych komponentach, ale to inny odbiorca.

  11. Nie jestem zwolennikiem marki Kross ale ta kobyłka bardzo mi się podoba. Stalowa rama, detale, coś pięknego. Przypominają mi się czasy Ritchey i stalówek z przed lat – współcześnie https://contenderbicycles.com/ritchey/
    Do tego roweru aż się prosi bardziej pancerny amor i lepsze heble więc świetnie rozumiem Grzegorza (sam ważę 102 i Reba wymięka). Mam też wątpliwości co do piast i ich trwałości).

  12. Michał , a kiedy bikeporn „rowery czytelników bloga” ? ;)

    1. Zgłaszasz swoją kandydaturę? :D

      1. Mniejsza o mnie (choć swoich sił pewnie bym spróbował), ale z chęcią bym obejrzał czym typowy czytelnik 1enduro jeździ: )

      2. Może by tak dodać na 1Enduro ankiety rodem z pinkpike’a? :>

        1. Dobry pomysł, przy następnym „opiniowym” temacie, postaram się o tym pamiętać :)

  13. ładny rower, ale zdecydowanie wybrał bym crmo ns ecentrica tez ma boosta a rurki zrobiła japonska konkurencja. Tylko please nie szemrać, że Reynolds jest lepszy bo przyfanzole z Columbusa;)

    1. Tak, Eccentric to mocna konkurencja dla kogoś, komu przede wszystkim zależy na kołach 29″ (i dokupi sobie sztycę regulowaną, przez co cena robi się porównywalna…).

  14. Michał.
    Primo, szacun za ilość komentarzy pod art. :
    Po drugie Primo czyli secudno ;) testowałem go na testach rossa w Łodzi i L na Plusach szybko zmieniłem na M na 29 i zabrałem rower na szybkie latanie łódzkich hopek i się w nim zakochałem – stal, duże koło i super geo zrobiło na mnie duże wrażenie.
    Gdyby nie to że przypadkiem złożyłem NS Eccentrica (w jedynej słusznej wersji czyli stalowej) na widel 160 i kołach 26 ;) to bym kupował Krossa Smotha – dla mnie obecnie byłby lepszym wyborem z racji wielkości kół.
    z tymi podsiodłówkami to nie przesadzasz ? lubisz troche za długie rowery chyba

    1. Nie przesadzam i to nawet nie jest kwestia potrzebnej długości, a montowania sztyc regulowanych z większym skokiem.

      Przy długościach podsiodłówki w Smooth Trailu i przy założeniu standardowych proporcji wzrostu, *dolną granicą wzrostu* dla rozmiaru M jest 185 cm, a dla L-ki równe 2 metry.

      Jeśli osoba o wzroście ponad 180 cm nie jest w stanie wpasować się na M-kę, to coś chyba jest nie tak…?

  15. Do kompaktów dorzuciłbym Olympus Stylus 2, ma praktyczny bajerek w postaci samo otwierającego się i zamykającego dekla, wyjmujesz aparat, pstryk, pstryk i chowasz. Sterowanie wifi oraz wbudowany wizjer – do niektórych droższych aparatów jest to akcesorium dodatkowe, a nie cierpię robić fotek „przez” wyświetlacz.

  16. to powyżej co mi się źle wpisało, Michał przerzucisz pod temat foto?

    1. Nie mam możliwości przenoszenia komentarzy. Wrzuć jeszcze raz pod właściwym artykułem, a ten usunę.

  17. Michał, czy mógłbyś wytłumaczyć dlaczego warto zapłacić taką premię za stalową ramę? Jak dobrze rozumiem będzie sztywniejsza kosztem większej wagi.

    To już nie lepszym wyborem będzie 1000 zł tańsze dust 3?

    1. Wręcz przeciwnie – będzie bardziej elastyczna :) Wszystko będzie opisane w podsumowaniu testu, ale tak w skrócie: jeśli pytasz „czy warto?”, to nie warto. Stali nie kupuje się z racjonalnych powodów :)

  18. Michał nie wiem czy widziałeś ale na rok 2018 Kross wypuszcza smootha z gorszym amorem reconem gold i ze srebrnymi goleniami, które nijak pasują.

    1. Wszyscy narzekali, że jest drogi, to teraz będzie tańszy :P

Dodaj komentarz do tekstu Bikeporn: Kross Smooth Trail 2017

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Czytaj kolejny artykuł

Miejsca: Bikepark Saalbach-Hinterglemm, Austria

Miejsca / 

Chcesz spędzić pierwszy w życiu rowerowy urlop w Alpach, ale nie wiesz, jak się za to zabrać? Bikepark Saalbach Hinterglemm jest do tego idealną miejscówką: w miarę blisko, tanio i przystępnie dla osób na każdym poziomie zaawansowania. W dodatku zaplanowanie i zorganizowanie pobytu jest tu banalnie proste. Ale i tak przygotowałem dla Ciebie ten przewodnik – mam nadzieję, że dzięki niemu nie będziesz się zbyt długo zastanawiać nad wyjazdem do Austrii!

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria


Lokalizacja i dojazd

Jak sama nazwa wskazuje, Saalbach-Hinterglemm składa się z dwóch miejscowości: Saalbach (bardziej na wschód) i Hinterglemm (nieco wyżej, wgłąb doliny). Oddalone od siebie o ok. 3 km, można traktować jako całość – przejazd rowerem zajmuje chwilę, zwłaszcza z Hinterglemm do Saalbach (z górki).

Dojazd z południa Polski trwa ok. 8-9 godzin, więc jest to jedna z najbliższych alpejskich miejscówek – nadaje się nie tylko na 2-tygodniowy urlop, ale też na długi weekend.

Trasa przebiega przez:

  • Czechy (chyba, że startujesz z zachodniej Polski) – winieta 10-dniowa: 310 CZK (ok. 51 zł);
  • Niemcy (krótki odcinek) – bez opłat;
  • Austrię (szok!) – winieta 10-dniowa: 8,90 EUR (ok. 38 zł).

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Wyciągi / Joker Card

Co ważne, wszystkie trasy są dostępne z czterech wyciągów – przemieszczanie się pomiędzy nimi jest szybkie i wygodne, dzięki czemu samochód przez cały pobyt zostaje na parkingu (w przeciwieństwie do np. Finale Ligure, gdzie bez zaprzyjaźnionego busa ani rusz).

Wszystkie wyciągi to duże gondole, w których rower zabiera się do środka, więc bikeparkowi nowicjusze nie muszą się stresować wieszaniem roweru na hakach. Wada: w deszczowe dni po każdym zjeździe trzeba opłukać rower.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

A teraz najlepsza informacja: wszystkie wyciągi są za darmo!

No dobra, bardziej „gratis do noclegu”, niż „za darmo”. Szukając apartamentu, koniecznie wybierz taki oferujący JOKER CARD, czyli:

  • karnet na wyciągi w Saalbach-Hinterglemm;
  • 1 wjazd dziennie w Bikepark Leogang;
  • darmowy wstęp do obiektów sportowych, jak otwarty aquapark (najczęściej wykorzystywany), korty tenisowe, minigolf;
  • zniżki na inne atrakcje, np. paragliding, gokarty, quady, park linowy, tor saneczkowy i mnóstwo innych.

Pełny przewodnik z listą atrakcji znajdziesz na oficjalnej stronie JOKER CARD.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria


Trasy

Przejdźmy do rzeczy: na jakich trasach pojeździsz w Saalbach-Hinterglemm?


Milka Line

Wyciąg: Saalbach – Kohlmaisgipfelbahn (do środkowej stacji)
Trudność: łatwa

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Łatwy flow-trail z łagodnymi bandami. Teoretycznie przeznaczony dla dzieciaków i początkujących, ale tarki przed zakrętami w połączeniu z sypką nawierzchnią zaskoczyły niejednego wyjadacza. Jest też kilka łagodnych hopek i pięknie wyprofilowanych band. To taki trochę Twister – poradzi sobie każdy, a trudność i frajda z jazdy rosną wraz z prędkością. Idealna trasa na rozgrzewkę pierwszego dnia po przyjeździe.

Nazwę zawdzięcza nie tylko oficjalnemu sponsorowi, ale też pasącym się wzdłuż trasy krowom, pozostawiającym charakterystyczny, mocno nieczekoladowy zapach…


Panoramatrail

Wyciąg: Saalbach – Kohlmaisgipfelbahn (z samego szczytu)
Trudność: bardzo łatwa

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Jadąc na Milkę (która zaczyna się przy pośredniej stacji kolejki), możesz też wjechać wyciągiem na sam szczyt i wrócić trasą widokową. Jest to prosta ścieżka z elementami naturalnymi i dużą ilością szutru, przechodząca przy środkowej stacji wyciągu w Milkę.

Szału ni ma, ale widoki ze szczytu są warte „zmarnowania” kilkudziesięciu minut. Najlepiej jednak zaliczyć Panoramatrail przy okazji powrotu z Leogang (o tym za chwilę).


Blue Line

Wyciąg: Hinterglemm – Reiterkogelbahn
Trudność: łatwa

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Druga po Milka Line trasa „na początek”. Moim zdaniem najsłabsza trasa – sporo długich prostych z łatwymi hopkami, kilka dziwnych mostków, parę zaskakujących miejsc. Niemniej jednak jest to niezła rozgrzewka przed dużo ciekawszym (i startującym z tego samego wyciągu) Pro Line.


Pro Line / Evil Eye Trail

Wyciąg: Hinterglemm – Reiterkogelbahn
Trudność: średnia (wariant Evil Eye – bardzo wysoka)

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Trasa freeride, pełna mniejszych i większych hop, dropów, band i wallride’ów. Jest też parę krótkich sekcji technicznych z korzeniami i dwa łatwe rockgardeny. Większość elementów ma różne warianty przejazdu, które można dobrać do swoich umiejętności – wbrew nazwie, trasa jest bardzo przystępna, a dużo zależy od prędkości i chęci do lotów. Jeśli należysz do riderów przyspawanych do ziemi – możesz być lekko rozczarowany. Albo… możesz się przełamać i zacząć w końcu skakać ;)

Do nauki z całą pewnością nie nadaje się odbijająca od Pro Line odnoga Evil Eye – wysoka sekcja typu northshore, z dropami sięgającymi kilku metrów. Tylko dla prosów!


Z-Line

Wyciąg: Hinterglemm – Zwölferkogelbahn
Trudność: średnia

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Typowo bikeparkowa trasa z gatunku „rollercoaster”. Szeroka i niezbyt wymagająca, z długimi bandami, dobrze wyprofilowanymi hopkami i dwoma dużymi wallride’ami. Jest też parę odcinków poprowadzonych w lesie i szeroki mostek zakończony prostym dropem. Taki „freeride dla ludu”.

Ciekawostka: za pomocą (darmowego) automatu, można sobie cyknąć fotkę na ostatnim wallride.


Hacklberg Trail

Wyciąg: Saalbach – Schattberg X-press (+ kawałek podjazdu)
Trudność: łatwa/średnia

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Najbardziej kultowa trasa w Saalbach i moja ulubiona! Około 10 km zjazdu widokowym, częsciowo naturalnym singletrackiem z ponad tysiącem metrów deniwelacji. Innymi słowy: kilkadziesiąt minut ciągłego zjazdu po krętych, alpejskich ścieżkach. Polecam szczególnie na zakończenie dnia, już po zamknięciu wyciągów (16:15-16:30)!

Hacklberg Trail przechodzi pod koniec w trasę Buchegg Trail.


Bergstadl Trail

Wyciąg: Saalbach – Schattberg X-press (+ kawałek podjazdu)
Trudność: wysoka

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Jeśli masz ochotę na naturalne singletracki, ale o dużo większym nachyleniu i poziomie trudności, z górnego odcinka Hacklberga odbij na Bergstadl Trail. To prawdziwy alpejski szlak bez żadnej taryfy ulgowej w postaci sztucznych ułatwień. Sporo technicznych sekcji, usianych skałami (w górnej części) i korzeniami (niżej), wymaga konkretnych umiejętności, ale zapada w pamięć! Większość endurowców uważa Bergstadl za najlepszą trasę w Saalbach. Jest też zdecydowanie najtrudniejszą!

Pod koniec Bergstadl – podobnie jak Hacklberg – przechodzi w zjeżdżający do Hinterglemm Buchegg Trail.


Buchegg Trail

Wyciąg: Saalbach – Schattberg X-press (ciąg dalszy Hacklberg/Bergstadl)
Trudność: łatwa/średnia

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Jest to wspólne zakończenie dla tras Hacklberg i Bergstadl. Jst to typowy flow-trail z kilkoma hopkami i wysokimi bandami. Zjeżdża do Hinterglemm, skąd można wrócić do Saalbach asfaltem, lub kontynuować jazdę na trasach Z-Line, Blue Line i Pro Line.


X-Line

Wyciąg: Saalbach – Schattberg X-press
Trudność: wysoka

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Druga pod względem trudności linia w Saalbach. Bardzo długi zjazd z pogranicza DH (strome zakręty poprzeplatane korzeniami i uskokami) i FR (dropy i kładki typu northshore w dolnej części). Nie jest bardziej wymagająca od polskich tras zjazdowych, więc jeśli dobrze radzisz sobie na „pucharówkach” na Stożku czy Żarze, zjedziesz i tutaj. Trasa jest dość bezpieczna, więc warto się sprawdzić, ale do dobrej zabawy wskazane są solidne umiejętności.


Bikepark Leogang

Wyciąg: Saalbach – Kohlmaisgipfelbahn (z samego szczytu)
Trudność: średnia/wysoka

Trasy w Leogang to taki „bonus level”. W ramach JOKER CARD możesz raz dziennie skorzystać z tamtejszego wyciągu, żeby zasmakować typowego, zatłoczonego bikeparku. Na miejsce dotrzesz na rowerze – najpierw na szczyt wyciągiem Kohlmaisgipfelbahn (to ten przy Milce), a następnie widokowymi szlakami Wurzel Trail (lekki podjazd i mnóstwo korzeni) i Asitz Trail (gładko i widokowo), które doprowadzą Cię do górnej stacji kolejki w Leogang.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Klasyczny wariant zjazdu to Hangman I do środkowej stacji wyciągu. Następnie do wyboru: ciąg dalszy Hangmana lub dla ambitnych: Speedster, czyli trasa Pucharu Świata DH. Warto zobaczyć ją na własne oczy! Alternatywą dla Speedstera jest Flying Ganster, czyli sztuczny zjazd typu A-line, z bandami, rollerami i hopami. Jeśli to Twoje klimaty, koniecznie zobacz też stosunkowo nową trasę Hot Shots – fired by GoPro.

Opis wszystkich tras znajdziesz na stronie bikeparku.

Po zjechaniu na dół, możesz spróbować swoich sił na flybagu i zaliczyć obowiązkową fotkę na drewnianym dropie. Potem pozostaje powrót wyciągiem na górę i jeśli nie chcesz kupować kolejnego wjazdu (17 EUR), powrót do Saalbach tą samą trasą.


„BIG-5” Bike Challenge

Wyciąg: wszystkie :)

5 wyciągów, 5 szczytów i 5000 metrów deniwelacji w ciągu jednego dnia. Wyzwanie polega na zaliczeniu wszystkich czterech wyciągów w Saalbach-Hinterglemm ORAZ Leogang. Po drodze znajdziesz fotobudki uwieczniające kolejne etapy wyprawy. Żeby je uruchomić, trzeba jednak poprosić w kasie wyciągu o tzw. KeyCard (kaucja 2 EUR).

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Kolejność wyciągów i wybór tras jest dowolny, ale większość osób zaczyna od najtrudniejszych elementów, na koniec zostawiając sobie same zjazdy:

  1. Z samego rana wyciąg Kohlmaisgipfelbahn i najbardziej wymagająca technicznie i (trochę) kondycyjnie wycieczka do Leogang;
  2. Powrót do Saalbach trasą Panoramatrail i Milka Line.
  3. Wjazd wyciągiem Schattberg X-press i zjazd Hacklbergiem (łatwiej) lub Bergstadl Trail (trudniej). W obu przypadkach,
  4. Końcówka do Hinterglemm trasą Buchegg Trail, skąd rzut beretem jest na…
  5. …wjazd i zjazd Z-line (wyciąg Zwölferkogelbahn).
  6. Na zakończenie wyciąg Reiterkogelbahn i – zależnie od sił i chęci – Blue lub Pro Line.
  7. Powrót asfaltową ścieżką rowerową (lekko z górki) do startu w Saalbach.

Wyzwanie wymaga nieco pośpiechu, więc najlepiej podejmować się go w małej grupie i… nie zaspać na pierwszą kolejkę na szczyt (wszystkie wyciągi startują o 9:00)!


Inne wycieczki enduro

Saalbach Hinterglemm to przede wszystkim bikepark. Jeśli jednak będziesz potrzebował szlakowej odmiany od rozjeżdżonych tras pod wyciągami, a Hacklberga i Bergstadl zaliczyłeś już po szesnaście razy, możesz wybrać się na jedną z rund opisanych na oficjalnej stronie.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria


Poziom trudności

Saalbach Hinterglemm oferuje trasy dla każdego – od miłośników Twistera, po zawodowych freeriderów. Warto jednak podejść do sprawy na spokojnie i zamiast porywać się od razu na X-Line’a, zacząć od tych najłatwiejszych.

Zalecana kolejność pokonywania tras, od najłatwiejszej do najtrudniejszej:

  1. Milka Line
  2. Blue Line
  3. Hacklberg Trail
  4. Z-Line
  5. Pro Line
  6. X-Line
  7. Bergstadl Trail

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Jazda nie jest wymagająca kondycyjnie – podjazdy/wypychy zalicza się tylko jadąc na trasy Hacklberg i Bergstadl, oraz na dojazdówce grzbietami gór do Leogang. Oczywiście nie oznacza to, że po całym dniu jazdy będziesz wypoczęty – ciągłe zjazdy dają w kość bardziej, niż niejedna wycieczka! Jednak ze względu na układ tras i wyciągów, dzień można zakończyć w zasadzie w dowolnym momencie.

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Jaki rower?

Trasy teoretycznie nie są wybitnie trudne, ale jeżdżąc trzeci, czy czwarty dzień z rzędu, docenisz każdy milimetr zawieszenia. Oczywiście bez przesady: pełnoprawna zjazdówka przyda się głównie na X-Line i w Leogang, zaś na pozostałych trasach full enduro będzie w zupełności wystarczający.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Oczywiście nie ma przeszkód, żeby wybrać się do Saalbach na ścieżkowcu czy hardtailu – zabawa będzie równie dobra, ale dużo bardziej męcząca, a przez to bardziej niebezpieczna. W dużym stopniu odpowiadają za to tarki (krótkie następujące po sobie nierówności, powstające od ostrego hamowania przed zakrętem), które są nieodłącznym elementem każdego bikeparku…

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Podstawą są więc dobre bezdętkowe opony i zrobienie przed wyjazdem podstawowego przeglądu zawieszenia. Podczas tygodnia w Saalbach, dostanie ono solidnie w dupę!

Rzeczy, które nie mają większego znaczenia: sztyca regulowana (podjazdów jest jak na lekarstwo), rodzaj pedałów (brak miejsc premiujących platformy czy SPD).

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Co jeszcze zabrać?

Niezależnie od sprzętu i umiejętności, warto zaopatrzyć się w kask fullface i komplet ochraniaczy, ze zbroją włącznie – spędzając całe dnie na zjazdach, progres umiejętności (i osiąganych prędkości) będzie niebezpiecznie szybki… Szkoda, żeby drobny błąd popsuł Ci alpejski urlop! Warto też pamiętać o goglach.

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Ze względu na ilość metrów pokonywanych w pionie, obowiązkowo spakuj zapasowe klocki hamulcowe i ewentualnie awaryjną oponę. Plus oczywiście standardowy zestaw konserwacyjno-naprawczy.

Podstawowe części można też kupić w miejscowych sklepach, ale zarówno ceny, jak i zaopatrzenie, nie są zbyt szałowe… Powiedzmy, że dużo łatwiej znaleźć tutaj pełną rozmiarówkę POC-a, niż osobę potrafiącą naprawić cieknący hamulec.

Z mniej oczywistych rzeczy, zabierz ze sobą… kąpielówki. W ramach regeneracji, warto skorzystać z darmowego wstępu do aquaparku (czynny do 19:00).

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Wyżywienie

Z domu warto też zabrać trochę własnego jedzenia. Ceny w lokalnych restauracjach i górskich chatkach raczej nie zachęcają:

  • pizza: 9-12 €
  • spaghetti: 10-12 €
  • sznycel z frytkami: 14-15 €
  • burger: 13-15 €
  • piwo: 4-5 €
Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Burgery in progress

Na miejscu są też oczywiście supermarkety, ale za większość produktów (np. makaron czy przydatne na trasie batony energetyczne) zapłacisz w nich 2x więcej, niż w Polsce. Niezbędne artykuły pierwszej potrzeby (piwo) to wydatek ok. 1,5 €.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Na jak długo jechać?

Jak widać powyżej, tras jest sporo, w dodatku są porozrzucane po całej dolinie (plus wycieczka do Leogang). Ale to tylko pozory – bez problemu objedziesz wszystko w dwa dni.

Bikepark Saalbach Hinterglemm

Czy to znaczy, że należy przyjechać tu na dwa dni? Absolutnie nie! O ile nie jesteś jakimś wielkim anty-fanem bikeparkowych tras, po tygodniu jazdy prawdopodobnie nadal będziesz czuł niedosyt.

Dłuższy wyjazd ma też tą zaletę, że można sobie zrobić przerwę na „kryzys dnia trzeciego”. Warto wtedy sięgnąć po ulotkę JOKER CARD-a i czwartego dnia wrócić do jazdy z jeszcze większą przyjemnością.

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria

Noclegi

Jak już wspomniałem, obowiązkowo szukaj kwater oferujących JOKER CARD. Darmowy karnet powoduje, że januszowanie na spaniu (np. pole namiotowe) zupełnie się nie opłaca.

Ceny za 4-osobowy apartament zaczynają się od ok. 2000 zł za tydzień, czyli ok. 70 zł za osobę/noc. Oczywiście im większa grupa, tym budżet lepiej się spina.

Szukaj noclegów na: Saalbach.com / Google Maps / Booking.com / Airbnb / Trivago

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria


Podsumowanie

Saalbach Hinterglemm to typowa miejscówka bikeparkowa – wprawdzie da się tu zaliczyć alpejskiego enduro-tripa, ale przytłaczająca większość odwiedzających przyjeżdża tu dla tras pod wyciągami. Zwłaszcza, że wyciągi są za darmo! W dodatku odległość od Polski powoduje, że jest to idealne miejsce na szybki wypad, maksymalnie wypełniony treścią. Jeśli jeszcze nie byłeś – gorąco polecam. Jeśli byłeś – jestem pewien, że planujesz tu wrócić!

Bikepark Saalbach Hinterglemm Austria


Zobacz też inne pomysły na europejskie wypady:

 

  1. Mega opis, gleba też zawodowa;)

  2. Polecam Milka line 4 zjazdy 3 dętki dobra statystyka PS. Nigdy więcej hans dampf’ów do Bikeparków

    1. O widzisz ja mama HD tylko Tubeles i od prawie 15 m-cy żadnej pany. W tym roku w Saalbach byłem już dwa razy plus lokalne bikeparki u mnie. Pzdr

  3. Do kiedy czynny jest ten bikepark? Czy w połowie października jest sens tam jechać?

    1. Reiterkogel: 20 May to 22 October 2017
      Kohlmais: 3 June to 1 October 2017
      Schattberg X-press: 15 to 18 June, 23 to 25 June & 30 June to 24 September 2017
      Zwölferkogel: 30 June to 24 September 2017
      https://www.saalbach.com/en/summer/gondolas

    2. Tylko w połowie października musisz sprawdzac prognozę, bo spokojnie w górnych partiach moze być juz biało.

  4. jakies centrum testowe / wypozyczalnia rowerów jest?

    1. Są wypożyczalnie, oferujące od scieżkowców, poprzez rowery enduro, DH po e-bajki. Dzienny koszt wypożyczenia roweru około 70-90 EUR

  5. Świetna robota!

  6. właśnie wróciłem z Leogangu- mega frajda. na moim yt capra zjechałem trase pucharu świata w dh- i tylko 1 gleba:)

    Wbrew pozorom idealne miejsce na wyjazd z rodziną- na średniej stacji jest mnóstwo atrakcji dla dzieci oraz sztuczne jezioro- gdzy niebo jest czyste widoki rewelacja- podsumuję to wypowidzią żony: już skończyłeś jazdę? możesz jeszcze iść na godzinkę….:)

    Jedyny minus to zgubiona nowiutka kamerka gopro hero 5…..jakby ktoś znalazł…

  7. Przemek "mikolai" Wielicki

    Super, że skorzystałeś z widżetów mapowych Trailforks (dzięki)!!

  8. Rewelacyjny wpis. Tak właśnie wyobrażam sobie raj :)
    Czy są w ogóle lepsze miejsca od tego?

    I jeszcze trzy pytania:

    – Gdzie najlepiej kupić winiety by nie stać w kolejkach?

    – Czy Saalbach nadaje się dla Dzieci (11 lat)? Oczywiście wybrane łatwe trasy. Jeżeli radzą sobie w Świeradowie na czerwonych?

    – Czy ktoś organizuje tam może jakieś grupowe wyjazdy? Chętnie bym dołączył gdyby moja Rodzina nie chciała jechać :)

    1. Zdecydowanie są też lepsze miejscówki, ale Saalbach jest super na pierwszy taki wypad :)

      Winiety – można kupić np. w oddziale PZMot przed wyjazdem, ale chyba prościej po prostu na jakiejś stacji benzynowej przy granicy.

      Dzieci – na Milka Line na pewno pojeżdżą, na pozostałych trasach może być różnie… Trudno mi to ocenić, nie chciałbym zabić Twoich pociech ;)

      Grupowe wyjazdy – np. Totalbikes: http://www.totalbikes.pl/obozy/saalbach/

      1. Michał, Bardzo dziękuję. I czekam na wpisy o kolejny miejscówkach :)

    2. Nadaje się idealnie dla 11 latka, w tym roku byliśmy już 2 raz z familią, 9 latem i 7 latka, wymiatali. Panorama, Milka a luzie, blue linę młody super, młoda dała radę. Ale weź pod uwagę, że moi od dawna jeźdzą, Bielsko, Kasina, Świeradów, Rychleby :-) W Saalbach trzeba tylko wiedzieć, że w czerwcu hulają tylko dwa wyciągi, ja się lekko zdziwiłem, że nie zrobię sobie X line…

  9. Bardzo dobry przewodnik. Muszę pokazać kobicie, to może się skusi na baseny, kiedy ja pójdę jeździć ;)

  10. Winiety na miejscu, tzn. Czeska w Czechach, Austriacka w Austrii. Na ostatniej stacji przed czeska granicą w Polsce można kupić, ale BARDZO się nie opłaca

  11. Potwierdzam, super miejscówka zwłaszcza w w super doborowym towarzystwie. Duch puszczy Pozdrawia ….::-)

  12. Tomek Pawłusiewicz, Transalp.pl

    Mój osobisty ranking tras w Saalbach-Hinterglemm:
    1. Hacklberg Trail
    2. Hacklberg Trail
    3. Hacklberg Trail ;)
    10 km i 1000 metrów wysokości najlepszego alpejskiego flow, genialna mieszanka naturalnego szlaku i sztucznych atrakcji – hopek i zakrętów z bandami. Ekstaza. Tylko dlaczego akurat do tej trasy nie ma bezpośredniego dojazdu wyciągiem?
    Świetny jest też Bergstadl. Najbardziej techniczny szlak w całej okolicy. Tylko żeby nie to cholerne podejście… To bym jeździł do upadłego na przemian Hacklberg i Bergstadl trail :)

    PS. Winietka na Austrię kosztuje w tym roku 8,90 EUR

  13. Moim zdaniem zapomniałeś o jednym z najważniejszych, mianowicie ubezpieczeniu od kosztów leczenia i ratownictwa za granicą. Śmigłowiec w Austrii może kosztować tyle co dobry samochód. A i wa razie jakiegoś urazu albo choroby trzeba się pofatygować aż do Zell am See do szpitala, tylko tam działa karta EKUZ. W Saalbach są prywatne przychodnie, które np. za badanie skręconej nogi wystawią 450€ rachunek, bywam w Saalbach dwa razy do roku.

    1. Słuszna uwaga! Jakie ubezpieczenie polecasz, oczywiście poza wyrobieniem EKUZ?

      1. http://pza.org.pl/ubezpieczenia/info

        żadnych ograniczeń typu sporty ekstremalne itd
        niestety nie obejmuje zawodów ale za te pieniądze nie znajdzie się nic lepszego

    1. A tu pytania padają, że Dust czy inny Primal da radę :P

Dodaj komentarz do tekstu Miejsca: Bikepark Saalbach-Hinterglemm, Austria

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Czytaj kolejny artykuł

Test: Dartmoor Blackbird Pro 2017

Sprzęt, Testy / 

Dartmoor Blackbird Pro to jeden z najciekawszych rowerów enduro tego sezonu. Zaprojektowany w Polsce, bezkonkurencyjny cenowo i – choć uzbrojony w prosty system zawieszenia i niepozbawiony paru wad – dający mnóstwo frajdy z jazdy. Czy warto go kupić…?

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Blackbirda przetestowałem w ramach współpracy z marką Dartmoor.


Dartmoor Blackbird Pro – co to za rower?

Blackbird to jeden z dwóch nowych fulli Dartmoora na sezon 2017. W odróżnieniu od Bluebirda (ścieżkowiec o skoku 130 mm, z kołami 29″ lub 27+), „czarny ptak” jest klasycznym rowerem enduro: uzbrojony w jednozawiasowe zawieszenie 160 mm skoku, klasyczne koła 27.5″ i bardzo nowoczesną geometrię:

Geometria Dartmoor Blackbird Pro 2017

(kliknij, żeby powiększyć)

Kosztujący 9999 zł Blackbird Pro jest droższym i lepiej wyposażonym bratem bazowego Blackbirda (6999 zł). Szczegółowy opis detali ramy i wyposażenia pokazałem w bikepornie.


Dartmoor Blackbird a miejsce na oponę

Miejmy to z głowy! Po premierze przedprodukcyjnych egzemplarzy Blackbirda na targach w Kielcach, pojawiły się krytyczne głosy dotyczące ledwo mieszczącej się w wahaczu opony 2.25″. Od tej pory każda rozmowa o tym rowerze kręci się wokół miejsca na oponę. W seryjnie produkowanych ramach jest go już więcej, co producent chyba chciał podkreślić, montując dość potężne Miniony 2.5″ WT (na obręczach o szerokości wewnętrznej 24 mm):

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Jak widać, Whyte to dalej nie jest, choć z normalną oponą 2.3-2.4″ wyglądałoby to podobnie do większości konkurentów. Abstrahując od tego, jak to wygląda – rower testowałem w bardzo błotnych warunkach i prześwit zawsze był wystarczający. Temat zamknięty.


Wokół Blackbirda krążą też inne „fakty i mity”:

  • słaby lakierprawda – powłoka jest odporna na otarcia (brak śladów po bardzo błotnych jazdach), ale pojawiło się kilka odprysków i rys w najbardziej narażonych miejscach – okolice łańcucha i opony warto dodatkowo zabezpieczyć. Dolna rura jest oklejona fabrycznie.
  • kiepskie prowadzenie przewodówprawda/fałsz – to widoczne na zdjęciach jest faktycznie słabe, ale to mój prywatny sposób na obejście źle ułożonych przelotek na wahaczu. Zdecydowanie da się to zrobić lepiej: kabel sztycy można schować w całości w ramie, a przewód hamulca puszczony górą wahacza trzeba niestety przypiąć zipem (zostanie to poprawione w kolejnej serii).
  • słabe jednozawiasowe zawieszeniefałsz – to znaczy, zdecydowanie jest ono jednozawiasowe, ale na szlaku działa świetnie! Więcej o tym we wrażeniach z jazdy.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017


Na szlaku

Test zacząłem z grubej rury, wypadem do Szklarskiej Poręby na zawody Enduro MTB Series (i krótką szlakową foto-wycieczkę dzień wcześniej). Blackbirda przeciorałem też w alpejsko-deszczowym bikeparku Saalbach-Hinterglemm, a po powrocie odwiedziłem dobrze znane „miejscówki testowe”: Enduro Trails, Wilcze Ścieżki i Rychleby. Śmiało mogę napisać, że Blackbird sprawdził się w każdych warunkach.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Podjazdy

W opisie ramy, Darmoor obiecuje czesanie KOM-ów na dojazdówkach. No nie powiem, ktoś trochę popłynął… Rower z normalnymi (czyt. w miarę lekkimi) pedałami i po zalaniu opon mlekiem, waży równe 15 kg, więc raczej żadnych rekordów nie pobije.

Co nie znaczy, że na podjazdach zamyka tyły! Zdobywanie wysokości idzie sprawnie, przede wszystkim dzięki bardzo stromemu kątowi rury podsiodłowej: 76,5 stopnia w płaskim ustawieniu geometrii! Dzięki temu, środek ciężkości zawsze pozostaje między kołami. Mimo trochę zbyt wysokiej kierownicy, nie musisz walczyć z odrywaniem się przedniego koła od ziemi (choć na ściankach, lubi ono trochę „pomyszkować”).

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Zaoszczędzoną w ten sposób energię, możesz włożyć w napęd z optymalnie dobraną zębatką 30T i kasetą 10-42T (zaczerpniętą z wyższej grupy GX). Do szybkiego zakończenia podjazdu motywuje też siodełko, na którym poczujesz się równie komfortowo, jak pod prysznicem zakładu karnego o zaostrzonym rygorze.

Przy okazji siodełka wychodzi największa wada geometrii Blackbirda: zbyt długa rura podsiodłowa w połączeniu ze zbyt długim Reverbem (170 mm skoku). Choć rama w rozmiarze M była na mnie idealna na długość, to przy każdym podniesieniu siodła musiałem szukać tyłkiem optymalnej wysokości siodła, wypadającej jakieś 50 mm (!) poniżej maksymalnego położenia – o tyle powinna zostać skrócona podsiodłówka. Tej kombinacji zdecydowanie ktoś nie przemyślał.

Charakterystyka zawieszenia nie zależy od ilości zawiasów, a od jakości konkretnego projektu

No dobra, ale co z pompowaniem? Przecież jednozawiasy wysysają całą energię ridera już przy pierwszym obrocie korby? A guzik! Każde mocniejsze depnięcie „spina” zawias i rower wyrywa do przodu, jak dobry „wirtual”. Pokazuje to, że charakterystyka zawieszenia nie zależy od ilości zawiasów, a od jakości konkretnego projektu.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Dość powiedzieć, że na Blackbirdzie po raz pierwszy porwałem się w Bielsku na wyzwanie Żeby zjechać, trzeba wjechać – czyli Daglezjowy podjazd i zjazd Twisterem pokonywane jednym ciągiem. Z całkiem znośnym rezultatem ;)

Lekkie bujanie zauważyłem tylko na gładkich, niezbyt stromych odcinkach, gdzie teoretycznie można by skorzystać z platformy dampera. Ja jednak nie zawracałem sobie nią głowy, zwłaszcza że jej efekt był mało odczuwalny. Mam wrażenie, że dobrany zakres tłumienia wolnej kompresji jest zbyt słaby, bo nawet po (teoretycznym) zablokowaniu, damper pozostaje aktywny. Ustawienie to świetnie sprawdziło się na wspomnianym… Twisterze i innych trasach „flow”. A jak już jesteśmy przy zjeżdżaniu…

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Zjazdy

Po doświadczeniach ze starszymi (dużo starszymi…), klasycznymi jednozawiasowcami, najbardziej bałem się „zatykania” zawieszenia przy hamowaniu – wszak na niczym nie znam się tak dobrze, jak na hamowaniu właśnie. Moje obawy rozwiała 3-dniowa wizyta w Saalbach-Hinterglemm, gdzie Blackbird bardzo sprawnie rozprawił się z bikeparkowymi tarkami. Trudno o lepszy poligon do testu aktywności zawieszenia pod wpływem hamowania – od wibracji prawie zgubiłem przerzutkę. Dwa razy! W normalnych, szlakowych warunkach, usztywnianie przy hamowaniu tym bardziej nie przeszkadza.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Oczywiście nie znaczy to, że nie istnieje – pewnych ograniczeń nie da się przeskoczyć. Dobrą robotę robi tu damper – o niebo lepszy od tych, które pamiętam z jednozawiasowego Bullita czy Propheta. Efekt końcowy jest podobny, jak z przednim amortyzatorem: przy hamowaniu zawsze trochę nurkuje, ale jednak pozostaje aktywny, zapewniając trakcję i komfort. Tutaj tył przysiada jednocześnie z przodem, co ma swoje zalety: rower lepiej utrzymuje geometrię, wciskając opony w ziemię przy ostrych dohamowaniach.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Fot. Kellys Enduro MTB Series

Wspomniane wcześniej wibracje, poluzowały też mocowanie tylnego oczka dampera. Ze względu na offsetową tulejkę zmieniającą geometrię, zastosowano w nim śrubę w bardzo małym rozmiarze (dokręcaną cienkim kluczem Torx, niewystępującym w multitoolach…), wspomaganą drugą, jeszcze mniejszą. Myślę, że 90% nabywców Blackbirda chętnie poświęciłoby regulację geometrii na rzecz bezproblemowego połączenia.

Blackbird zdecydowanie lubi prędkość i bardzo ułatwia jej generowanie!

W końcu nie kupuje się fulla enduro z kątem główki poniżej 66 stopni, żeby podnosić mu geometrię! Blackbird jest długi i stabilny, czasem wręcz toporny. Na wolnym i ciasnym Boxerze 3 (klasyka Wilczych Ścieżek) trochę z nim walczyłem, ale już na Trasie Wilkowickiej, odcinkach specjalnych Enduro Trails, czy na rychlebskim Superflow, rower zdecydowanie odżył. Idealnie też odnalazł się w bikeparku. Blackbird zdecydowanie lubi prędkość i bardzo ułatwia jej generowanie! Potwierdza to kilka osobistych rekordów na Stravie.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Wrażenie „poważnego” roweru potęguje liniowa charakterystyka zawieszenia. Przy 30% sagu, regularnie wykorzystywałem niemal cały skok. Ciężsi riderzy będą chcieli zmniejszyć objętość komory powietrznej.

To jeden ze skoczniejszych rowerów, na jakich jeździłem

Ja nie czułem potrzeby zwiększania progresji, bo mimo leniwego i klejącego tyłu (wybacz „fachowe” określenia), Blackbird okazał się jednym ze skoczniejszych rowerów, na jakich jeździłem. Lubisz wybijać się z każdego korzenia i nierówności? Polubisz ten rower. Moja teoria jest taka, że wynika to z… prostoty zawieszenia. Ruch koła i charakterystyka ugięcia są tu naturalne i przewidywalne. Przy pompowaniu czy na wybiciu, nie zaskoczy Cię żadna zmiana przełożenia czy wydłużenie tyłu. No właśnie: krótki i sztywny tył też na pewno nie przeszkadza.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Te same cechy przydają się w zakrętach – przy dociążeniu roweru, promień skrętu zacieśnia się w naturalny, przewidywalny sposób. Dorzuć do tego niski suport, płaski kąt główki ramy i przestronny kokpit i masz kupę frajdy w łukach o dobrej przyczepności. Kiepskiej zresztą też – wysoka piona dla Dartmoora za Miniony DHF w najlepszej wersji (gdyby tylko szersze obręcze pozwoliły w pełni wykorzystać ich objętość…).

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Również topowy model Pike’a jest dużą niespodzianką przy tej cenie roweru, choć RCT3 różni się od tańszego RC głównie dostępnymi regulacjami. Osobiście chętnie przehandlowałbym je za nieco lepsze hamulce.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017


Komponenty

Jak zawsze, szczegółowy opis każdej części znajdziesz w bikepornie:

Bikeporn: Dartmoor Blackbird Pro 2017

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Które komponenty zasłużyły na dodatkowy komentarz?

Hamulce SRAM DB5

Początkowo zrobiły na mnie bardzo kiepskie wrażenie, zwłaszcza z przednią tarczą 180 mm. Ale po solidnym, trwającym dłużej niż zwykle dotarciu, okazały się… w porządku. Swoją rolę spełniają wystarczająco dobrze, ale lekko odstają od reszty osprzętu.

Najbardziej zaniepokoiło mnie to, że na długich, bikeparkowych zjazdach, klamki czasem się zapadają, wymagając kilkukrotnego „pompowania” dźwignią do odzyskania prawidłowego punktu hamowania. Kupując rower, poproś serwisanta o porządne odpowietrzenie!

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Koła Dartmoor Sniper, piasty Reel Pro

Koła zbudowane są z części Dartmoora. Lekkie piasty z szybkim sprzęgłem (72 punkty zaczepienia) to prawdziwy rarytas w czasach, kiedy większość producentów stara się wrzucać tanie i ciężkie no-name’y (bo ilu klientów patrzy przy zakupie na piasty?).

Obręcze Dartmoora zawsze oferowały dobry stosunek cena/masa/wytrzymałość i model Sniper nie jest wyjątkiem. Szkoda, że ma tylko 24 mm szerokości wewnętrznej, przez co przy szybkiej jeździe z niskim ciśnieniem (w moim przypadku 1,2/1,4 bar), mleko wypływa przy rancie. Nie złapałem jednak ani jednego kapcia, nie miałem też problemu z ich uszczelnieniem.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Napęd SRAM NX/GX 1x11

Dartmoor nietypowo zdecydował się na wymieszanie manetki i przerzutki z podstawowej grupy NX, z pochodzącymi z droższego GX-a korbą i kasetą. Ciekawy zabieg, przede wszystkim zwiększający zakres przełożeń i nieco obniżający masę.

Problematyczna okazała się manetka, w której pękła sprężyna, prawdopodobnie w wyniku jazdy w solidnym błocie, które zalepiło przerzutkę i mocno zwiększyło opory przy zmianie biegów… Zawsze uważałem, że SRAM dobrze sobie radzi z trudnymi warunkami, a tu taki psikus!

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017


Dartmoor Blackbird Pro – werdykt

Większość osób, patrząc na proste do bólu zawieszenie, przed oczami ma stare Santa Cruzy i Cannondale. Skoro to klasyczny jednozawias, to będzie działać jak klasyczny jednozawias – cudów nie ma, prawda?

Nie jest to takie proste. Owszem, system jest ten sam, ale porządnie dopracowany i podany w bardzo współczesnym sosie. Sztywność, progresywna geometria, amortyzacja z najwyższej półki, świetne opony – nie ma sensu oceniać zawieszenia oddzielnie, bo na szlaku to wszystko działa jako całość i pozwala wycisnąć z prościutkiego zawiasu to, co w nim najlepsze.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

A co w nim jest najlepsze? Jednym słowem: interaktywność. Pedałujesz – usztywnia się i rusza z kopyta. Ostro hamujesz – siada równomiernie z przodem. Wybijasz się – podskakuje. Akcja – reakcja. Mi ten bogaty feedback bardzo przypadł do gustu i pozwolił na szybszą i bardziej agresywną jazdę. Powinien też być dużą pomocą dla osób początkujących i nastawionych na podnoszenie skilla.

Oczywiście priorytety mogą się różnić i dla innych ten charakter będzie wadą. Blackbird nie zaskoczy Cię niewyobrażalnie działającym zawieszeniem, które magicznie wygładzi wszystkie nierówności tak, że nawet nie będziesz o nich wiedział. Jeśli oczekujesz „latającego dywanu” robiącego wszystko za Ciebie, doszukasz się ograniczeń.

Ale jeśli zamiast pasażerem wolisz być pilotem, Blakckbirda zdecydowanie polecam. Zwłaszcza, jeśli zostaną poprawione drobne niedoróbki pierwszej serii.

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017

Test Dartmoor Blackbird Pro 2017


Walety

  • długa, płaska i stabilna geometria;
  • „interaktywny”, zabawowy charakter zawieszenia;
  • wypasione wyposażenie tam, gdzie najbardziej się to liczy (amortyzacja, sztyca, opony);
  • efektywność na podjazdach;
  • cena!

Zady

  • wysoka masa;
  • zbyt długa rura podsiodłowa;
  • niedopracowane detale pierwszej serii (prowadzenie przewodów, mocowanie dampera);
  • obręcze mogłyby być szersze.

Cena: 9999 zł
Dostępne rozmiary: S/M/L
Masa: 15,0 kg (rozmiar M, z pedałami, na mleku)
Strona i sklep producenta


Zobacz też:

 

 

  1. Wydaje mi się że wystarczy, mienić Reverb’a na niższy model 150mm, lub 125mm i będzie git, i taniej. Product managier chyba przesadził wtykając do tego set’a aż 170mm, co z tego że 170tka jest na topie, i skusi kliena, skoro zwyczajnie nie pasuje do bike’a.

    1. No ale to zależy od wzrostu rider’a, może PM miał akurat krótkie grabie, a dłubie kopyta :) dlatego wstawił 170tke

      1. Można to po prostu szybko sobie wyliczyć, ale pewnie mniejsza liczba kombinacji pozwoliła obniżyć cenę zakupu. Na pewno znajdą się chętni na zamianę ;)

  2. Nie wiem czy to celowe ale ostatni akapit:
    DARTMOOR PRIMAL PRO – WERDYKT? a nie blackbird?

    + błąd w pierwszym linku
    Bikeporn: Dartmoor Blackbird Pro 2018

    1. Ło Panie, co za fuszerka! ;) Dzięki!

  3. Mam przeczucie, że na obręczach 30mm ten minion WT nie wejdzie do tyłu, więc może lepiej, że są „wąskie”?
    Co do skoczności, to żadna teoria, jednozawias z wysokim punktem obrotu ma duży antisquat, ale też mocno kopie w korby (zawiecha potrzebuje solidnego wydłużenia łańcucha), a skoro tak, to na wybiciu się zawiecha utwardza.
    Najbardziej mnie zainteresowała uwaga o hamowaniu i przysiadaniu, spotkałem się już z taką opinią i chyba to jest często pomijana zaleta jednozawiasów…

    1. Z zawieszeniem słuszna uwaga, dzięki!

      A opony na 30 mm myślę że jednak wejdą i też tak twierdzi producent. Ale prześwit zrobiłby się wtedy faktycznie ciasny na bardzo błotne dni. Przy tak szerokich obręczach wolałbym zejść trochę z rozmiarem.

  4. Jeszcze tutaj drobna literówka:
    „Rower z normalnymi (czyt. w miarę lekkimi) pedałach”

  5. Jestem już zdecydowany na zamówienie Blackbirda w tańszej wersji, ale od razu chcę zmienić opony. Co kupić i jaką wybrać szerokość? Jeżdżone i skakane będzie po Szczecińskich lasach i sporadyczne wypady w góry.

    1. Tutaj masz cały wykaz :)
      https://www.1enduro.pl/opony-enduro-najlepsze-modele/

      Ja bym pomyślał, czy nie zostawić z tyłu fabrycznego Ardenta, a tylko na przód kupić coś porządnego, np. High Roller 2 lub Minion DHF w rozmiarze 2.4″.

  6. „czarny ptak” to po polskiemu kos tak przy okazji. Ciekawe jest zestawienie cen ram(z damperem) i gotowych rowerów. Wręcz jakby chcieli pokazać, że składać się nie ma opłacać.

    1. Oczywiście, że złożenie takiego samego zawsze będzie droższe i to się nie zmieni. Składa ten, który potrzebuje konkretnej konfiguracji, albo ma już dużo części, na przykład z poprzedniego roweru. A Dartmoor i tak ma dobre ceny ram w porównaniu do innych producentów.

    2. Pokaż mi jednego producenta, u którego opłaca się składać ;) To jest w zasadzie oczywiste, że jak kupujesz cały pakiet, to płacisz mniej.

      Ten artykuł widziałeś…? https://www.1enduro.pl/czy-oplaca-sie-skladac-rower/

  7. 10k? Chyba jednak wybrał bym YT Capra AL albo YT Jeffsy 29 AL 2..

    1. Dokładnie. Chyba tylko tańszy Blackbird ma sens, gdzie bije konkurencję ceną wyposażeniem i sztycą. W okolicach 10k zaczynają się rowery bardzo dopracowane, ze sporo lepszymi systemami zawieszenia i niezłymi komponentami. Jednozawias jest niszowy i tylko dla nielicznych, chętnych na taka zabawę. Tańszy Blackbird natomiast jest dla tych którzy nie maja grubego portfela.

    2. YT opłaca się najbardziej, a jednak zdarzają się na szlaku inne rowery ;) Dobrze, że jest kolejna ciekawa alternatywa, nie każdy chce kupować rower wysyłkowo.

  8. Zawsze można dokupić przelotki do pancerzy naklejane na ramę, wygląda to nieźle, trzyma przewód też całkiem dobrze. Zakupiłem Horneta 2016 który nie ma mocowania właśnie na przewód sztycy regulowanej i to właśnie przelotki (Accent Gripper III) uratowały mnie od brzydkiego łapania zipami przewodu do dolnej rury ramy :)

    1. Jest to dobra opcja, choć nie jestem pewien, na ile wytrzymała przy pracującym zawieszeniu…

  9. Hej. Mam pytanie czy obrecze sniper nadają się do laczków 2.25?

    1. Tak, jak najbardziej. Więcej o szerokościach opon/obręczy w pierwszej części poradnika o oponach :)

      1. Jasne ;-) dopiero raczkuję w tematach technicznych dlatego chciałem się upewnić. Hmm dzięki Tobie mój rower i tak już przeszedł niemałą metamorfozę na plus. Pozdrawiam i dzięki z odp.

  10. Witam. Panowie i Panie przepraszam za offtopa ale nigdzie nie mogę znaleźć takiej tulejki dystansowej pomiędzy łożyskiem w piaście a łożyskiem w bębenku. Mowa o vee one 135×10 qr. Kupując sam bębenek dostane surowy bębenek, a kupić piastę dla samej tulejki-srednio opłacalny biznes. Mój primal już od dwóch tygodni wisi na wieszaku z Lidla:/ Poratuje ktoś? Pozdrawiam. barorasty@gmail.com

    1. A pisałeś do Dartmoora/Velo w tej sprawie?

  11. Przepraszam, ale czy jest to też przy okazji prezentacji longsleevów „1enduro” z ankiety która pojawiła się swego czasu na stronie? Jeśli tak to poproszę jeden za spostrzegawczość ;p pozdrawiam serdecznie.

    1. Koszulki już się testują od paru miesięcy, ale jeszcze nie są gotowe do sprzedaży…

  12. Zady:
    – kolor

  13. Cześć potrzebuję pomocy :) Szukam swojej pierwszej endurówki no i mam dylemat między Blackbirdem Pro a Moonem 2.0 2017. Jak byś porównał te rowery do siebie? Miałem okazję tylko jeździć na moonie. Dzięki za odpowiedź!

    1. Blackbirda możesz wypożyczyć na Żarze – to by było najlepsze rozwiązanie :)

      Ja bym powiedział, że Moon ma więcej genów ścieżkowca (lżejszy + bardzo sprawne na podjazdach zawieszenie, ciut mniejszy skok) – takie enduro na 90% ;) Blackbird to 100% enduro.

  14. Część, w nawiązaniu do powyższego posta zmniejszając jednak nieco objętość portfela to wybrał byś Moona 1.0 czy Blackbirda w wersji podstawowej?? Dzięki za odpowiedz

    1. Te dwa modele omówiłem w moim zestawieniu:
      https://www.1enduro.pl/rowery-enduro-do-9000-zl-2017/

      Który wybrałbym dla siebie? Nie wiem :) Poczekałbym na ofertę 2018 – będzie fajna nowa konfiguracja Blackbirda i całkiem nowy Moon (chyba, że przesunie się na 2019).

  15. Miło jak producent nie jest głuchy na opinie użytkowników/klientów. Zastrzeżenia, m.in. Michała, Dartmoor wziął sobie do serca. W relacji z targów w Kielcach J.Kiliński potwierdził zmiany w ofercie Bkackbirda na 2018. W rozmiarze M i L krótsza podsiodłówka, jeszcze jeden rozmiar XL (oczywiście z dłuższym reach’em) i podsiodłówką o długości z L-ki 2017, mocniejsze hamulce, poprawione prowadzenie pancerza tylnego hamulca, poprawione mocowanie dampera. W najwyższej wersji Pro V2 pełna grupa napędu Gx Względu i zawieszenie to kompletny Fox łącznie z regulowaną sztycą. Cóż, Brawo! :-)

Dodaj komentarz do tekstu Test: Dartmoor Blackbird Pro 2017

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.

Top